نمیدانم به جهت عزای کدامین عزیز است بر تن کرده

 است.

این عزیز کیست ؟!!!..... صبر کن .... در کوچه پس کوچه

 های باریک و خلوت ذهنم ردپایی از نشانه ی این عزیز از

 دست رفته ی آسمان میابم.

آه..... این این از دست رفته چقدر شبیه من است......

آسمان با مهربانی نظاره ام میکند.... لبخندی میزند و

 میگوید :

او تو هستی و من در عزای تو هرشب جامه ی تاریک بر

تن میکنم به این جهت که یک روز از عمرت گذشت و تو

 همچنان در ابهامات خود به سر میبری..... عزایی از این

 بالاتر؟؟!!

گرمی اشک را روی یخ سرد گونه ام حس میکنم.....

آسمان مرا در آغوش گرم خود میگیرد و قصه ی پر غصه

 ی خودم را برایم به عرصه تعریف میکشاند.

دستش را بالا می برد ..... بالا و بالاتر...ستاره ای که

تلالو بیشتری دارد را میچیند و در دامانم میگذارد...... کم

 فروغ بود دیر بازی بود که ندیده بودمش....

از او به عنوان ستاره شانس و اقبالم یاد میکردم.

و دوباره صدای گرم آسمان مرا به خود آورد:   نگاهش

 کن .. ستاره ی تست ولی چرا فروغ همیشگی را

ندارد؟

درمانده نگاهش کردم.

ـ هربار خورشید سر در گریبان میبرد و از اندوه و شرم

شما پشت کوهها پنهان میشود. جامه ی سیاه بر تن

 میکنم و ناله میزنم که خورشید بار دیگر غمگین افول

کرد.....

ماه و ستاره  به رسم  دلداری به کنارم می آیند. آنها را

 به ودیعه میگیرم و تا صبح با هم دعا میکنیم فردا آغاز

 روزی نوین باشد..... به دور از گناه...خیانت.....

زشتی .... پلشتی اما افسوس....

و این ستاره ی تست  چند صباحیست با من همنواست

 نزدیک است رو به افول رود..... او را در یاب .... فردایت را

 در سایه سار توکل به حق بساز....

آسمان ساکت شد ....ستاره هم ساکت بود......من هم

 سکوت کرده بودم....

سکوت......سکوت.....سکوت 

ساده بگــــــــم ای دل من کسی خریـــــدار تو نیست

تا کی می خوای دروغ بگی کسی گرفتار تو نیست

دوستت نداره هیچکســـی اینو خودت خوب می دونی

بس کن دیگه خسته شدم آخه کسی یار تو نیست

یکی می خوای برای تو مثال لیــــــــــــــــلا باشه اون

ساده ای مجنــــونک من هیچکسی بیکار تو نیست

اونی که ادعاش می شد می خواد واست لیــلا باشه

ببین حــــــالا یه ذره هم در پی دیـــــــدار تو نیست

اومد و اون به شعــــــــــــر تو تهمت دزدی زد و رفت

بیا بریم که اون دیگه لایق اشعـــــــــــــار تو نیست

سادگی ام حدی داره نمی دونم برای چـــــــــــــی

تو نمی خوای بفهمی که اون دیگه دلـدار تو نیست

برای اولین بار نامه نوشتم ای یار

نوشتم عاشقونه پیش خودت نگهدار

نوشتم از نگاهت نگاه عاشقونت

دلتنگی های این دل تالحظه های دیدار

از خاطرات باتو از روزگار بی تو

گریان سحر نشستن تا فصل صبح بیدار

از بودنت کنارم مجنون و بی قراری

از دل سپردن من تنها تویی تو دلدار

بامن بمان همیشه ای باوفای امروز

تاسود برده باشم از قیمت خریدار

هرچند که خسته ام من با عشق دوری تو

حکمم برای عشقت مرگست و چوبه ی دار

در کوله بار عشقم تنهایی و غم توست

بیا و با وصالت این کوله بار و بردار

اگه یه روز نباشی فردایی من ندارم

اما بدون که بی تو یعنی خدا نگهدار

خيلي سخته که بغض داشته باشي ، اما نخواي کسي بفهمه ... خيلي سخته که عزيزترين کست ازت بخواد فراموشش کني ... خيلي سخته که سالگرد آشنايي با عشقت رو بدون حضور خودش جشن بگيري ... خيلي سخته که روز تولدت ، همه بهت تبريک بگن ، جز اوني که فکر مي کني به خاطرش زنده اي ... خيلي سخته که غرورت رو به خاطر يه نفر بشکني ، بعد بفهمي دوست نداره ... خيلي سخته که همه چيزت رو به خاطر يه نفر از دست بدی

منم آن سالک آن وادی عشق